Bu yazı 1268. defa sizin tarafınızdan okunuyor.
08 Temmuz 2009
Bugün gözlerim ağlamayı öğrendi,
Dudağım gülmeyi unuttu,
Gecelerim gündüzlerim geçmez oldu.
Bir ben kaldım;
gecenin bitmek bilmeyen karanlığında bir ben,
AYRILIĞIN HEDİYESİ BU MUYDU?
Gözlerim yolları gözler,
Bu şehir hep seni bekler.
Gönlümde yanar artık kor ateş,
Bu saatler akar gider.
Bir çığlık atarcasına;
Doyasıya bağırmak ister yüreğim.
Bu çığlık mutluluk çığlığı değil;
Senin bana vermiş olduğun ;
ayrılık hediyesi olan üzüntü çığlıklarım.
İsterim ki sende hep ağla,
Hep yas tut.
İsterim ki :
Seninde gözyaşların tükensin ağlamaktan,
gülmeyi unutsun dudağın.
BU DA BENDEN SANA BİTMİŞ OLAN SEVGİNİN
İSTEKLERİ OLSUN.
Gözyaşlarım yağmur olup;
aksın üzerine,
Çığlıklarım şimşek olup;
çaksın üzerine,
Sana olan sevgim kelebek olup;
konsun kalbine.
BU DA BENDEN SANA AYRILIK HEDİYEM OLSUN...
ŞAİR:BUKET HEZENCİ


